Polskie Porozumienie



Niniejszym inicjujemy powstanie tajnej organizacji o nazwie Polskie Porozumienie.
Jej celem jest służenie pomyślności polskiego społeczeństwa realizującej samoświadomość i samostanowienie.
Członkostwo jest utajnione i dokonuje się przez akt własnej decyzji nie komunikowany innym.
Możliwa jest rezygnacja w każdym momencie.

Obowiazkiem członka jest:
  1. świadome i celowe realizowanie idei pomyślnego społeczeństwa poprzez wzajemną bezinteresowną pomoc i solidarność

  2. kształcenie siebie i innych, tak aby działanie w sferze publicznej nie powodowało szkód

  3. stałe szukanie jedności i otwartości między swoim działaniem, własnymi odczuciami i odczuciami społecznymi.

PP posiada różne stopnie wtajemniczenia. Ich zdobywanie dokonuje się przez odgadnięcie roli innych członków.

Jak działać

Poniższe wskazówki zostały napisane ad hoc i nie są częścią PP.

  1. Prawidłowe konflikty
  2. Konflikty są sferze społcznej rzeczą naturalną i nie należy ich eliminować !
    Należy natomiast szukać i określać takie miejsca, do którch dany konflikt w naturalny sposób pasuje i gdzie może być najlepiej rozgrywany. Prawidłowe określanie kontrahentów konfliktu to najpożyteczniejsza praca polityka.
    Także dla siebie samego szukaj prawidłowych wrogów, którzy odpowiadają twoim ambicjom i potrzebom.

  3. Komunikacja
  4. Gros destrukcji społecznej pochodzi z nieporozumień i niewiedzy, a decyduje o nich brak prawidłowej komunikacji.
    Podobnie jak prawidłowych wrogów szukaj prawidłowych partnerów dla siebie i swojej grupy. Określaj publicznie miejsca, w których komunikacja społeczna jest zaburzona i pomóż w jej odbudowie.

  5. Propaganda
  6. Najdotkliwsza strata społeczna to kradzież pojęć, świadomości i kanałów komunikacji.
    Dlatego jeśli nie jesteś szaleńcem, nigdy nie kłam, nawet publicznie. Inaczej odbierzesz sobie samemu sens działania.
    Miej odrazę do propagandy, nawet jeśli służy rzekomo dobremu celowi.

  7. Władza
  8. Wszelka władza jest formą odpowiedzialności, a inne korzystanie z atrybutów właściciela jest kradzieżą.

  9. Patriotyzm
  10. Patriotyzm to solidarność i poczucie związku z własną grupą.
    Wygrywanie interesów własnej grupy kosztem innej to atawizm zbrodniczego pochodzenia i ma z patriotyzmem niewiele wspólnego.
    Polityka ścierających się lobby nosi znamię handlu czymś, czego nie posiadasz i dlatego często sprowadza się do handlu destrukcją.
    Jedyny dobry interes to wspólny interes.

  11. Prowokacje
  12. Prowokacja to podstawowa metoda działania złodziei politycznych. Celem prowokacji jest sprowadzenie inicjatyw społecznych na manowce udając początkowo poparcie dla nich.
    Prowokacje ocenia się po rozdźwięku między treścią a formą, a nie po domniemanych motywach.
    Jeśli ktoś pozoruje działania, okazuje większe emocje niż wynika to z sytuacji lub działa niespójnie ze stanem wiedzy, który posiada należy w życzliwy sposób poprosić go o wyjaśnienie zauważonej niespójności. Gdy niespójność pozostaje należy na nią wskazywać, a nie domyślać się jej rzekomych motywów. Gdy niespójność staje się oczywista należy przerwać kontakt. Zob. też hasło "nie karm trolla" w trolling.

  13. Teorie spiskowe
  14. Na świecie żyje tak dużo ludzi, że nie ma co się łudzić - zawsze znajdą się spiskowcy. Podobnie znajdzie się też mnóstwo praktykujących zbrodniarzy i wiele dziwactw, o których "nie śniło się filozofom". Z pewnością są też spiskowcy w rządach. Politycy parają się zawodowo manipulowaniem innych i stwarzaniem sztucznej rzeczywistości, a większość robi to wręcz w dobrym zamiarze, lub nieświadomie albo z przyzwyczajenia !
    Wszystko to nie przesądza jednak, że masz zrezygnować z własnej logiki i kierowania się tym co sam widzisz i wiesz.

    Najsilniejsze wrażenia spisków powstają z naturalnej potrzeby domyślania się motywów innych, których nie znasz, jednak od których zależych.

  15. Przegrywanie
  16. Przegrywaj, jeśli nie ma innego wyjścia, lecz nie rezygnuj z własnej logiki i zaznacz ją dla innych.

    Wiele istotnych sukcesów społecznych okazało się możliwymi dopiero po kompletnej przegranej. Dopiero wtedy oponenci nie mają powodu dalszej walki i zaczynają pojmować rzeczywisty sens Twoich działań. Taka jest ludzka socjologia. Dlatego lepiej przegrać niż utrzymywać pseudo-wygraną przy pomocy nadużyć.
Warszawa, 13-ty grudnia, 2007 roku




Prawa autorskie © 2017  Z.Lisiecki